Multitasken

“We moeten meer presteren in minder tijd en multitasken is nagenoeg normaal geworden”, zegt Dirk de Wachter in een interview op 15 februari. Een begrijpelijke verzuchting waar ook een levensgrote paradox achter verscholen gaat. Want omdat we van alles tegelijk en door elkaar doen kost het ons meer tijd en krijgen we minder gedaan. Hoe zit dat nu precies?

Het is ruimschoots aangetoond dat zowel mannen als vrouwen slechts één ding tegelijk kunnen doen. Eén ding waar aandacht en concentratie voor nodig is. Zoals auto rijden, echt naar iemand luisteren of leren voor een tentamen. Als we dat met aandacht doen is het effectief en efficiënt. Maar we doen steeds meer dingen tegelijk en door elkaar. TerwijI we studeren komt iemand tussendoor iets vragen, gaat de telefoon een paar keer en krijgen we een aantal pushmails of berichten via de smartphone. Dan maken we ons los van ons studieboek, staan de vragensteller te woord, beantwoorden de telefoon en met een beetje pech belanden we in allerlei online conversaties. Na een uur “studeren” hebben we nog niets geleerd. En we moeten ook nog even boodschappen doen en sporten en er komt nog iets op tv wat we graag willen zien. Morgen maar weer studeren.

De waarheid is dat we zoveel tegelijk willen dat er eigenlijk weinig terecht komt van de doelen die we ons gesteld hebben. We noemen dat “geen tijd” of “druk, druk, druk”. Dat is de werkelijkheid van multitasken. Het schakelen tussen die verschillende taken kost telkens tijd, waardoor we per saldo erg inefficiënt en ineffectief worden. En wat echt belangrijk is raakt op de achtergrond en stellen we uit.

Ja, we kunnen wel studeren met een achtergrondmuziekje, of we kunnen lopen en praten tegelijk, maar dan gaat het altijd om activiteiten die geautomatiseerd zijn of niet onze volle aandacht nodig hebben. Dat noemen we niet multitasken maar backgroundtasken. Sommige mensen denken dat appen tijdens het rijden een backgroundtask is, maar onderzoek wijst uit dat ons rijgedrag er aanmerkelijk door verslechtert en we tijdens het appen een gevaar op de weg zijn.

Kunnen we dit gedragspatroon doorbreken? Ja, dat kan, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het een hardnekkig en verslavend patroon is. Leg je smartphone maar eens een halve dag weg, ga maar eens een halve dag offline, zet je telefoon op niet storen en kijk eens hoe makkelijk of moeilijk dat voor je is. En ga dan eens een halve dag studeren, met telkens vijf minuten pauze om even te bewegen of een kopje thee te drinken. Dan maak je meters en dan blijft het geleerde ook nog hangen. Is het ook leuker? Dat hangt van je ambities af en van je onthoudingsverschijnselen.