student-coaching.nl

Created with Sketch.

(niet) schrikken

In de Oostvaardersplassen mogen 1830 edelherten afgeschoten worden. De rechter verwierp het bezwaar van drie natuurverenigingen dat het schieten de vogels verschrikt, met het argument dat er geluiddempers gebruikt worden op de jachtgeweren. Dat lijkt me fijn voor de vogels, die kunnen dus ongestoord blijven fluiten.
Bij jongeren neemt onherstelbare gehoorschade epidemische vormen aan. De Hoorstichting maakte bekend dat bijna een kwart van de jongeren tussen de twaalf en 24 een vorm van gehoorschade heeft. In Nederland is er geen landelijke wet- of regelgeving die bezoekers van uitgaansgelegenheden beschermt tegen gehoorschade door (versterkte) muziek.

Er zijn wel preventiemaatregelen. Er bestond al een convenant met poppodia, festivals en evenementen. Nu hebben ook bioscopen, fitnesscentra, studentenverenigingen en organisatoren van schoolfeesten hun handtekening gezet. In het convenant wordt onder meer afgesproken dat bezoekers makkelijk aan oordoppen kunnen komen op plaatsen waar hard geluid is. Ook zullen maximale geluidsniveaus worden gehanteerd. Verder hebben de partijen afgesproken om bezoekers in te lichten over de risico’s van gehoorschade.

Het lijkt paradoxaal: eerst zet je het volume zo hard dat het schadelijk is, daarna verkoop je oordoppen en waarschuw je de bezoekers om de schade te beperken. Het lijkt mij logischer om het volume te dempen. Toch?

Maar uit Deens onderzoek kwam naar voren dat luide muziek jongeren meer genot geeft en meer energie. Harde muziek zorgt voor een adrenaline-kick. Net als in andere kicks zit ook hier een verslavend element in. Jongeren zoeken steeds meer prikkels omdat ze zo lekker zijn. Hoe meer hoe beter. Als je jong bent heb je nog niet het besef van de risico’s en de langetermijn schade. Dus gaan oordoppen ook niet echt helpen. En bekopen ze dit op termijn met gehoorschade en oorsuizen.

Als we het volume niet dempen zullen oordoppen lapmiddelen blijven. Kunnen we niet beter kijken naar de onderliggende redenen waarom jongeren deze kicks nodig hebben? Naar drijfveren, energieniveau, andere beloningen? Als we deze trend niet keren horen jongeren straks helemaal geen vogels meer fluiten, alleen hun oren.

Durf te vragen

Voor Sinterklaas mocht ik een verlanglijstje in mijn schoen stoppen. Ik vroeg boeken, bouwdozen, speelgoed. En op 5 december kreeg ik meestal een pyjama en zelfgebreide sokken en wanten, een sjaal of een trui. Ik zat er warmpjes bij, maar begreep er weinig van. De liefde erachter ben ik pas later gaan waarderen.

In de coaching vraag ik wel eens: “wat doe je als je ergens mee zit? Kun je met deze vraag bij iemand terecht? Bij medestudenten, ouders, vrienden?” De antwoorden die dan volgen laten zien dat het niet zo simpel is als het lijkt. Vragen is moeilijker dan je denkt. Hoeveel vrienden heb je eigenlijk, als het er op aan komt?

Studenten (en andere volwassenen) hebben via social media over het algemeen veel vrienden. Ze laten elkaar zien hoe leuk hun leven is en hoe goed ze het doen. Een groot aantal ‘likes’ is de meest waarschijnlijke feedback. De downside is minder zichtbaar en wordt niet of nauwelijks gedeeld. Terwijl je in die levensfase nog zoveel vorm en inhoud moet vinden, zoveel moeilijkheden overwinnen, en je eigenlijk veel support nodig hebt. En die komt meestal niet uit je smartphone. Onderweg naar zelfstandigheid heb je anderen nodig (en de rest van je leven ook). Feedback en support kun je vragen als je anderen ook achter de façade laat kijken, als je kwetsbaarheid er ook mag zijn. Dat is een grote stap die voor sommigen heel lastig is. Want zelfstandig worden lijkt langzaamaan te betekenen dat je alles zelf en alleen zou moeten doen.

Als kind had ik eindeloos veel vragen waar geen antwoord op kwam (niet alleen aan Sinterklaas). “Dan zoek ik het zelf wel uit” is daarna een soort tweede natuur voor me geworden. Dat heeft me ver gebracht en heeft ook eenzaamheid met zich meegenomen. Er was nog geen Google en er waren nog geen social media. Dat is nu bijna niet meer voorstelbaar. De lange weg van vallen en opstaan was de manier om te leren en te ontwikkelen. Daarmee ben ik nogal zelfstandig geworden: verantwoordelijk zijn en antwoorden geven is mijn sterke kant geworden. Gelukkig was er ook support en leerde ik met vallen en opstaan om hulp te vragen. Mijn eigen leerproces voedt mijn compassie voor ontwikkelvragen. Als coach ben ik niet verantwoordelijk voor de ander en hoef ik geen antwoorden te geven: de client blijft verantwoordelijk voor zijn ontwikkeling en ik stel vragen, veel vragen, lastige vragen soms (en geef support).

In de coaching kijken we altijd naar hoe je je leerdoelen wilt bereiken en hoe je daarbij te werk gaat. Hoe ga je om met wat er is? Wat heb je nog te leren en wat wil je loslaten? Eindeloos veel vragen, die je kunt stellen aan de mensen om je heen. Je krijgt niet altijd wat je vraagt, maar je krijgt altijd iets! Als je dat nog moet leren kan coaching misschien iets voor je zijn. Kom maar met je vragen, we komen er samen wel uit!

Keep moving

Iedereen kent wel de speech uit 1963 “I have a dream” van Dr. Martin Luther King Jr. Wie hem niet kent heeft er wellicht over gehoord of kent misschien de quote. Het is een wereldberoemde speech die nooit zijn kracht en relevantie verloren heeft. Veel minder bekend is een speech die hij vier jaar later gaf voor een groep middelbare scholieren, en die bekend is onder de titels “What is your life’s blueprint” of “Keep Moving”. Ik kende hem niet, mijn dochter attendeerde mij er op. Het is een krachtige en hele korte oproep om een plan te maken voor je leven op basis van zelfbewustzijn, ambitie, en commitment aan de eeuwige principes van schoonheid, liefde en rechtvaardigheid.

En dan eindigt King met deze zin: ”If you can’t fly, run. If you can’t run, walk. If you can’t walk, crawl, but by all means, keep moving.” (vrij vertaald: “Als je niet kunt vliegen, ren. Als je niet kunt rennen, loop. Als je niet kunt lopen, kruip, maar wat er ook gebeurt, blijf gaan.”).

Ik ben alsnog zeer onder de indruk van deze speech, en ik durf hem bijna niet samen te vatten of er iets over te zeggen, zo goed is hij. Zo krachtig. Zo relevant. Daarom geef ik de letterlijke tekst en de link naar het filmpje https://www.knowol.com/knowledge/martin-luther-king-lifes-blueprint/ Luister zelf.

Transcript:

“This is the most important and crucial period of your lives, for what you do now and what you decide now at this age may well determine which way your life shall go. The question is, whether you have a proper, a solid, and a sound blueprint. I want to suggest some of the things that should be in your life’s blueprint.

Number one in your life’s blueprint should be a deep belief in your own dignity, your own worth and your own somebodiness. Don’t allow anybody to make you feel that you are nobody. Always feel that you count. Always feel that you have worth, and always feel that your life has ultimate significance.

“Secondly, in your life’s blueprint, you must have as a basic principle the determination to achieve excellence in your various fields of endeavor. You’re going to be deciding as the days and the years unfold what you will do in life, what your life’s work will be. Once you discover what it will be, set out to do it and to do it well. Be a bush if you can’t be a tree. If you can’t be a highway, just be a trail. If you can’t be the sun, be a star, for it isn’t by size that you win or you fail, be the best of whatever you are.

“Finally, in your life’s blueprint must be a commitment to the eternal principals of beauty, love, and justice. Well life for none of us has been a crystal stair, but we must keep moving, we must keep going. If you can’t fly, run. If you can’t run, walk. If you can’t walk, crawl, but by all means, keep moving.”